به گزارش گیل مانا، در تقویم، یک روز به نام خبرنگار ثبت شده است؛ اما برای خبرنگاران، هر روز، روز پرسش، پیگیری، حضور و مسئولیت است. خبرنگار گاهی در گرمای تابستان و سرمای زمستان، در صحنههای حادثه، بحران، اجتماع و حتی در لحظههای امید و شادی مردم حضور دارد تا تصویری واقعی از جامعه ارائه دهد.
زیبایی کار خبرنگاری در همین رسالت نهفته است؛ در اینکه یک گزارش میتواند گرهای از مشکلات مردم باز کند، صدای یک مطالبه خاموش باشد، موفقیت یک انسان یا یک مجموعه را به جامعه معرفی کند و حتی تلنگری برای اصلاح یک مسیر باشد. خبرنگار با قلم خود حافظه یک شهر و یک دوره تاریخی را ثبت میکند.
اما این مسیر همیشه هموار نیست. خبرنگاران در ایران با چالشهای متعددی روبهرو هستند؛ از سختیهای اقتصادی و دغدغههای معیشتی گرفته تا نبود امنیت شغلی پایدار، فشار کاری، محدودیت امکانات و گاهی نادیده گرفته شدن نقش رسانه در توسعه جامعه. بسیاری از خبرنگاران ساعتها برای تهیه یک خبر تلاش میکنند، اما سهمشان از این تلاش، همیشه متناسب با مسئولیت و اهمیت کارشان نیست.
خبرنگار نیازمند حمایت شعاری نیست؛ نیازمند احترام عملی، امنیت شغلی، توجه به معیشت، آموزشهای تخصصی، دسترسی آزادتر به اطلاعات و فضایی است که در آن بتواند با مسئولیتپذیری و صداقت به رسالت حرفهای خود عمل کند.
جامعهای که رسانه قوی داشته باشد، بهتر میتواند مشکلات خود را ببیند، درباره آینده تصمیم بگیرد و مسیر پیشرفت را هموار کند. خبرنگاران نه در برابر مردم، بلکه در کنار مردم ایستادهاند؛ چشم و گوش جامعهای هستند که میخواهد آگاهانهتر زندگی کند.
روز خبرنگار، فرصتی است برای قدردانی از کسانی که گاهی پشت صحنه میمانند، اما روایتگر مهمترین صحنههای زندگی مردم هستند. به امید روزی که جایگاه خبرنگار نه فقط در کلمات، بلکه در عمل، شایسته شأن این حرفه پرافتخار باشد.
یادداشت: گروه فناوریهای نوین پایگاه خبری و تحلیلی گیل مانا
انتهای پیام
